Home > Arbeidsovereenkomst > De rekentool ‘hoelangwerkloos.nl’ is niet langer betrouwbaar
De rekentool ‘hoelangwerkloos.nl’ is niet langer betrouwbaar

De rekentool ‘hoelangwerkloos.nl’ is niet langer betrouwbaar

Volgens Rechtbank Rotterdam is de rekentool ‘hoelangwerkloos.nl’ in de huidige tijd niet langer betrouwbaar. Energo projects B.V. had haar statutair bestuurder ontslagen, door een aandeelhoudersbesluit met deze strekking te nemen en vervolgens een ontslagbrief aan de bestuurder toe te zenden. De ex-bestuurder kwam tegen dit ontslag op. De rechtbank oordeelde dat er geen redelijke grond voor ontslag was. De ex-bestuurder kwam daarom een billijke vergoeding toe (herstel van de dienstbetrekking is bij een statutair bestuurder niet aan de orde).

De billijke vergoeding moet worden bepaald op een wijze die aansluit bij de omstandigheden van het geval. Rechtbank Rotterdam overwoog dat de billijke vergoeding die wordt toegekend omdat er geen redelijke grond voor ontslag bestaat ‘vergelijkbaar is met de billijke vergoeding die kan worden verzocht op grond van artikel 7:681 BW’ (dat betekent: als er is opgezegd (i) zonder instemming van een werknemer (ii) in strijd met een opzegverbod (iii) in strijd met een discriminatieverbod (iv) zonder benodigde UWV-toestemming (v) in strijd met de zogeheten wederindiensttredingsvoorwaarde).

Over de vaststelling van de billijke vergoeding op basis van artikel 7:681 BW heeft de Hoge Raad afgelopen zomer een verduidelijkend arrest gewezen (klik hier voor dat arrest). Rechtbank Rotterdam gebruikt de overwegingen uit dit arrest om tot de begroting van de billijke vergoeding in dit concrete geval te komen. De rechtbank overweegt allereerst dat bij de begroting van de billijke vergoeding met ontslaggevolgen rekening kan worden gehouden, voor zover die gevolgen toe te rekenen zijn aan het verwijt dat de werkgever te maken valt.  Vervolgens oordeelt het dat voor de hoogte van de billijke vergoeding de waarde van de arbeidsovereenkomst moet worden bepaald, “aan de hand van alle omstandigheden van het geval, waarbij een vergelijking wordt gemaakt tussen de situatie zonder het onterechte ontslag en de situatie waarin de voormalig werknemer zich nu bevindt.” De ex-bestuurder had zijn inkomensverlies toegelicht, op basis van de rekentool ‘hoelangwerkloos.nl’. Deze rekentool had voor hem als uitkomst dat zijn verwachte werkloosheidsduur ruim 4 jaar zou zijn. De tool komt tot deze berekening op basis van indicatoren uit de databanken van onder andere het CBS, UWV en GBA over de periode 2003 tot 2012. Een verwachte werkloosheidsduur van 4 jaar bracht volgens de ex-bestuurder mee dat de billijke vergoeding € 110.000,- bruto  zou moeten bedragen.

De Rechtbank oordeelde echter: “Inmiddels is echter sprake van een totaal andere economische conjunctuur, zodat op basis van de uitkomsten van die rekentool gene betrouwbare inschatting gemaakt kan worden van de vermoedelijke werkloosheidsduur.” De rechtbank schuift de toepassing van de rekentool dus aan de kant. Er wordt volstaan met een schatting van de duur waarbinnen de ex-bestuurder elders werk zou moeten kunnen vinden. De rechtbank bepaalt dat op “circa 9 tot 12 maanden”. Een nadere motivering van deze tijdschatting ontbreekt. De rechtbank berekent vervolgens het inkomensverlies van de ex-bestuurder, waarbij onder meer de WW-uitkering die hij krijgt in aanmerking wordt genomen. Ook wordt meegewogen dat de werkgever voor een terecht ontslag een functioneringstraject – van op zijn minst 6 maanden – had moeten worden doorlopen. De billijke vergoeding die uiteindelijk wordt toegekend bedraagt € 57.000,- bruto.

De hoogte van een billijke vergoeding is altijd lastig te voorspellen. Deze uitspraak brengt mee dat de ongrijpbaarheid van deze vergoeding alleen maar groter wordt. Voor de begroting van inkomensverlies, als onderdeel van de ontslaggevolgen, kan immers niet langer kan worden gegrepen naar de statistische tool van hoelangwerkloos.nl. Er zal een inschatting moeten worden gemaakt van de vermoedelijke duur van werkloosheid op basis van de huidige economische situatie en de concrete situatie van de individuele werknemer die ontslagen wordt. Daarmee is de vaststelling van de billijke vergoeding mijns inziens een nog grotere black box dan deze al was.

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • del.icio.us
  • email
  • PDF
  • Print
Naar boven scrollen